آنچنان شکفته ام

که از یاد برده ام زمستانی در پیش است

در میان چشمهایت

انچنان سبز شده ام

که فراموش کرده ام پاییز در راهست

هراسی نیست حتی  اگر نباشی

که با منی تا همیشه

از غمهایم بزرگترین لبخند دنیا را میسازم

هدیه به لبهایت

 آه٬ ای پرنده زیبای بهشتیم

تنها گاهی در آسمانم پرواز کن

تا رسم پرواز فراموشم نشود

و زمانی که حجم دلتنگی هایم

در پهنای آسمان نگنجید

به خوابم بیا

و داستانی بخوان

و آهسته برو٬ بی وداع

تا بهانه ای برای گریه نباشد

این روزها در سکوتم

تنها یک فریاد باقیست..............!

کاش میدانستی

ترا چگونه دوست میدارم

نازنینم!

 ۸۶/۹/۲

رویا