ای نابترین ترانه من

که روزی هزار بار میسرایمت

و باز شباهنگام

هزار غزل میجوشد از انگشتان بیتابم که ترا بهانه میگیرند

ای زیباترین پاداش صبوریم

زاد روز بودنم را به عشق تو فریاد میزنم

که هر روز هزار بار متولد میشوم

در گندمزار چشمانت

نسیم نوازشگر دستهایت

و در زلالی تبسم مهربانت

ای که دستهایت عطر یاس میدهد

سراپا سبزم از تو در آغاز تولد پاییزیم

که با تو بهارم

در سردترین ماه خدا

که درختان هم گریه میکنند اندوهم را

جای گله ای نیست اگر دختر پاییزم

سهم من از بهشت

یک لحظه از آغوش توست

نازنینم!

 رویا 

۸۶/۷/۱۰

پ ن: عکس متعلق به معبد بوداییان است ٬بهشت زیبای ساخته دست بشر٬ تقدیم به نازنینی که زادروز تولدم

را با وجودش به بهشتی زیبا تبدیل نمود.