ای معبدهای آرمیده در خواب خوش

که به فریبایی خود را آراسته اید

بیهوده گمان میبرید که خدای را از من ربوده اید

او اینجاست در نهان ترین مدار هستیم

آنجا که برای ستاندنش از من

گریزی جز مرگ نمیابم

و هزاران افسوس بر شما

که حتی بعد از مرگ هم

دستهایتان تهی ست از او

مثال خواب مردابگونه تان

روزگاریست شوریدگی هایم به یغما رفته

کدام نسیم خیال انگیز آیا

بر هم میزند این رخوت وهم آمیز را

                              رویا

پ ن :
۱- تولد این عکس قبل از نوشته ها اتفاق افتاده ... از نظرات دو تن از دوستان هنرمندم بهره مند شدم در مورد عکس ... با درج نظراتتون و نه تنها جمله "زیبا بود" یاریم کنید.

۲- این بهشت زیبا٬ متلعق به معبد بودائیان است ... امیدوارم این نوشته خاطری را مکدر نکند که تنها دردل دلی بود با زبان قلم.